Theater aan Zee, Oostende

Paar weken geleden al aangekondigd en onderhand ben ik er echt: in Oostende voor Theater aan Zee. In het hipste hotel van Oostende (niet mijn claim maar ik endorse het) en in gezelschap van zeer leuke mensen. Maar ik ben hier ook om onder andere verslag te doen van het festival dus hier een impressie:

Ten Adem

Obscure poëzieband zeggen ze zelf. Graag geziene gasten op poëzie-middagen en open podia. Maar dit optreden heeft voor mij weer eens bevestigd: ik kan niet zo goed tegen semi-intellectueel doen met taal. Niveautje Bløf zeg maar. Ik behoor dus duidelijk niet tot de doelgroep. Is niet erg, want genoeg mensen die er wel van houden. Tegen de woordkunstenaar, Bardt Jaques, had ik tijdens de voorstelling constant de neiging te roepen: dude, lose the attitude, komt je performance echt ten beste. Maar ja, of zo’n jongen daar op zit te wachten? De pianospeler, Ben Schockaert, was dead on. Genot om naar te kijken/luisteren. Door de teksten heen.

Liever dan geluk vond ik hun sterkste voordracht. En het in Oostends (dus onbegrijpelijk voor mij maar desondanks kwam het wel binnen) gecoverde blues klassieker Little Red RoosterKleine rooie noane.

Hier te beluisteren.

Rencontre au pluriel

De introductie op de TAZ-site heeft het over: “Tussen stand-upcomedy en traditioneel theater vertelt Toto Kisaku met humor, zelfspot en talent over zijn kindertijd en over zijn opleiding als acteur in Kinshasa. Zijn omgeving is bijwijlen vijandig, hij komt in absurde en komische situaties terecht … Hij ontdekt Europa, het Eldorado dat iedereen wil bereiken. Het pad dat hij aflegt bewijst beetje bij beetje dat men zichzelf leert kennen door de ontmoeting met de ander.”

Allemaal fijne ingrediënten voor zo’n 80 minuten vermaak. Ware het niet dat Toto af en toe te lang bleef hangen bij een anekdote. Waardoor je denkt: joh, je punt is gemaakt, move on. Maar aan de andere kant: ontwapende jongeman. Met een goed universeel verhaal. Dat jij of ik ook hadden kunnen vertellen. Maar vast niet met zoveel humor.

Bal moderne/Tout Puissant Mukalo

Oh man, wat was dit gaaf! Ndombolo, salsa, reggae en funk. Mooie beweeglijke lijven. En een enthousiast publiek. Kan hier lang over uitweiden maar kan ook volstaan met: het was een feestje! Meer dan 2 uur lang hebben deze mannen staan spelen. En het publiek heeft net zolang meegedanst. In en uit de maat. Ik heb er nog een beetje spierpijn van.

Tout Puissant Mukalo

Tout Puissant Mukalo

Update 3 augustus

Big Noise
Mijn hoogtepunt van het festival, muzikaal althans, was Big Noise! Wat een band. Zo goed, dat alles wat ik erna nog heb mogen aanschouwen, niet echt meer binnenkwam. Hel, ik weet een paar dagen nadat ik terug ben uit Oostende niet eens meer wat ik eigenlijk op dag 2 nog heb gezien. Deze Belgische groep brengt vier topmuzikanten samen die echt hun best doen om te bewijzen dat New Orleans Jazz heus niet alleen voor ouwe VVD stemmende lullen is. Met succes.

En dan wil ik Raphael D’Agostino, Max Malkomes en Mathieu de Wit absoluut niets te kort doen (want, heus, topmuzikanten!!!) maar ik was vooral hooked on drummer Laurent Vigneron. Zijn spelplezier, zijn enthousiasme, zijn virtuositeit….WOW.

Advertenties
Comments
3 Responses to “Theater aan Zee, Oostende”
  1. Moi schreef:

    Echt. Oostende. Waarom heb ik totaal gemist dat dat the place to be is nowadays. Ik lees nu de derde Oostende post van vanochtend. Had Lidewij E. dat vorig jaar verkondigd of zo? Zou een logische verklaring voor mijn onwetendheid zijn aangezien ik trendwatching de homeopathie van de sociologie vindt. Die laatste vergelijking zag ik iemand (weet niet meer wie) gisteren op Twitter maken. Maar goed ik ga afronden want ik raak wat off topic merk ik. Leuk stuk!

    • onidh schreef:

      Ha, ik heb Lidewijs aankondiging dan zeker gemist, ben al jaren fan van Oostende. Ik heb namelijk iets met ietwat troosteloze vergane glorie aandoende badplaatsen maar die je als je je er eenmaal in begeeft niet meer loslaten. Die jaren 70 flats, die boulevards, flanerende ouderen en tokkies en wat dies meer zij….en meeuwen hè, altijd die meeuwen.
      Maakt mij dat nu ook een trendwatcher?

    • onidh schreef:

      Overigens ga ik vanaf nu ook ‘trendwatching is homeopathie van sociologie’ gebruiken. Want dat is het natuurlijk gewoon wel! Briljant.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: