#nooitmeer

Een man die klokslag 12 Happy Birthday door de kamer laat schallen, een moeder die vlak erna vanuit Curacao belt, mentions op twitter, binnenkomende sms’jes, een facebookwall en mailbox vol berichten. Zoveel mensen die blij zijn dat je door bent blijven ademen en je aanmoedigen dat vooral nog lang te blijven doen (mijn interpretatie van het fenomeen verjaardagen vieren). En ik vind het echt heel lief, zoveel aandacht. En koester het volop.

Maar dit jaar moet ik er ook om huilen. Omdat ik er heel veel voor zou geven om dit gesprek nog 1 keer te mogen voeren:
Marieke: ‘Gefeliciteerd oud wijf, haha’
Ik: ‘Zometeen ben je net zo oud, tut.’
Waarna we in keihard lachen zouden uitbarsten.

Dit gesprek, voor anderen ontzettend niet grappig maar voor ons onderhand één van de running gags van onze vriendschap, is er weer 1 in de reeks #nooitmeer. Ingezet op 4 augustus 2011, toen jij, een maand nadat je 41 werd, ophield met ademen, Marieke. Damn, wat mis ik je. Wat mis ik die suffe grappen die we met zijn tweeën, samen met Olga, hadden. Dat, als we alledrie naar de wc moesten, ik altijd te laat was met ‘callen’ om wie eerst mocht. Hoe jullie dan in een deuk lagen omdat altijd jij of Olga (in ieder geval nooit ik) eerst en tweedst riepen en ik dan maar, heel sneu, derdst piepte. Hahaha. Lachen om Gisèle, de slome oude trut. We scheelden maar 5 maanden. Maar toch, jij vond dat reden genoeg om mij dat bij elke gelegenheid die zich voordeed, liefdevol in te peperen. Dat ik als oudste, altijd als eerste van alles ging ondervinden: incontinent en seniel worden bijvoorbeeld. Dat jij als broekie (ik herhaal, 5 maanden jonger!) heel lang dat alles bespaard zou blijven. Hoezo ben jij dan de eerste die eruit piepte? Dat was zo niet de afspraak!

Ik schrijf dit op en ik lach en huil tegelijk. Lach om de herinneringen die nu opkomen. En huil omdat er gewoon geen nieuwe meer bijkomen. #nooitmeer

(Dit is er een voor het boek over jou, Marieke. Voor jouw jongens.)

Comments
10 Responses to “#nooitmeer”
  1. Mariëlle schreef:

    Jeetje wat een verhaal, ik krijg er gewoon kippenvel van! Sterkte en maar ook een hele fijne verjaardag! X

  2. Ik veeg ’n traan weg voor jou, voor jouw verdriet en jouw gemis. Ik weet zeker dat je lieve vriendin ergens bij je is, ook vandaag. Laten we het glas straks heffen op het heden maar ook het verleden. Dikke kus. En n pakkie Tempo- zakdoekjes 😉

  3. Meintje schreef:

    Oh zooo herkenbaar. Ook bij mij elke dag Nooit meer momenten, omdat mijn beste vriendin 2 jaar geleden het leven liet. Er ontbreekt altijd iemand, op elk moment dat enig belang heeft. En dat is eigenlijk altijd. Hoop dat Marieke je vanuit waar dan ook maar vandaag toch ook een beetje steunt. En op haar wolk een drankje op je drinkt! En dat jij er dan ook eentje neemt.

  4. Marionne schreef:

    Wat een ontroerende kippenvel ode aan je dierbare vriendin. Ik voel je verdriet. Koester al die mooie herinneringen. Proost! op je verjaardag en op je mooie herinneringen! Dikke Kuzzz!

  5. sarahverhoeven93 schreef:

    Ik herken het ook. Mijn papa is nu 4 maand (en 2 weken ongeveer) geleden gestorven. Elke dag maak ik nieuwe dingen mee waar hij niet meer kan bij zijn. Nooit meer. Dat idee dat het NOOIT meer gaat, is zo hard en zo confronterend.. Ik begrijp je heel goed. Binnenkort verjaar ik en ik ben al een tijdje bang voor die dag. Maar we moeten erdoor. Elke dag moeten we al onze moed bij elkaar rapen en zorgen dat we weer een stapje zetten. Een stapje richting een beter leven. Een stapje verder maar geen stapje verder van de persoon die je mist. Want die persoon blijft voor altijd in ons hart. En die gaat er NOOIT meer uit. Véél goede moed en ook een gelukkige verjaardag. Ik ben er zeker van dat je vriendin je ook een gelukkige verjaardag wenst. Waar ze ook is, hoe ze nu is, dat maakt allemaal niet uit. Ze is ergens.

  6. onidh schreef:

    Mariêlle, Sanne, Meintje, Marionne en Sarah,
    dank voor deze lieve woorden en jullie meeleven!
    En ik wil jullie weer op mijn beurt, weer sterkte wensen bij het dealen met jullie verliezen. Want we hebben het allemaal een keer of meerdere zo’n verlies meegemaakt.
    En een extra omhelzing voor Sarah en Meintje. Voor jullie recente verlies….
    X
    Gisèle

  7. Anneke de Bundel schreef:

    Hey meissie, hoop dat je ondanks het verdriet een fijne dag hebt gehad. Verlies en het verdriet erover zijn n soort sluipmoordenaars. Ze komen altijd onaangekondigd en onuitgenodigd. Sterkte en ik vond je koptelefoon erg mooi:)

  8. Moi schreef:

    Oiii….dat moet wel een geweldige vriendschap geweest zijn. Mooi.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: